iSimangaliso Wetland Park

Lake Saint Lucia

Lake Saint Lucia is het grootste binnenmeer in het wetland park dat zelf 220 km lang ligt uitgestrekt tussen Mozambique in het noorden, en het plaatsje St. Lucia in het zuiden. Op de eerste dag in St. Lucia regel ik een plaatsbewijs op één van de boot-tochten die vlakbij het backpackers hostel vandaan afvaren. Een andere manier om het park vanaf land te ervaren is om zelf met de auto door het park te rijden, maar waarschijnlijk vanwege de lange rit de dag ervoor heb ik even niet zo veel zin om in de auto te stappen.

kaart van Lake St. Lucia, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Lake St. Lucia is eigenlijk een grote riviermonding met gedeeltelijk brak water, want het water staat ook in verbinding met de zee

Vanaf het water ervaar je het meer natuurlijk optimaal. De schipper klinkt als een professioneel presentator, met een beschaafd Brits accent, met een vleugje Zuid-Afrikaans. Hij praat in snelle volzinnen over de speakers om over het geruis van de motor uit te komen. Het moet uit ervaring zijn dat-ie groepjes drijvende nijlpaarden die nog maar net met hun ogen boven het wateroppervlak uitkomen al van verre registreert. Vooral ook omdat ze steeds weer, voor een minuutje of zo, kopje ondergaan.

zwemmende kudde nijlpaarden, Lake St. Lucia, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
zwemmende kudde nijlpaarden, 
Lake St. Lucia
foto: Bram de Haan

Een grote drijvende kudde nijlpaarden, die we tegemoet varen, vormen een kring en bestaan uit ongeveer twintig vrouwtjes en slechts één mannetje; dat is heel veel blubber bij elkaar. Erg elegant kun je dit dier niet noemen, al is het erg gevaarlijk en dat wordt nog weleens onderschat: als soort maakt het meer dodelijke menselijke slachtoffers dan welke ander diersoort dan ook …

Reuzenreiger (Ardea goliath), St. Lucia Lake, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Reuzenreiger (Ardea goliath)
foto: Bram de Haan

Wel elegant is de Reuzenreiger; hij staat roerloos stil tussen het riet bij het mangrovebos, maar beweegt met z’n keelzak heel snel, … kweet-nie-meer-waarom ….

kleine Nijlkrokodil tussen het riet, aan de kant van Lake St. Lucia, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
kleine Nijlkrokodil tussen het riet, 
Lake St. Lucia
foto: Bram de Haan

De kleine krokodil waar we later naar toe varen valt compleet weg in kleur en vorm tegen de achtergrond waarop hij ligt. Hij ligt doodstil tussen het riet, en zijn grijns verraadt een sterk gebit.

Maskerwevers, (Ploceus velatus), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Maskerwevers (Ploceus velatus)
foto: Bram de Haan

De Wever is een kieskeurig en ijverig, vogeltje, fel geel van kleur met zwarte strepen. Mannetjes wevers proberen de mooiste hangende nestjes te bouwen, (hier op het meer tussen het riet). wanneer een vrouwtje Wever een nest vindt dat ze bevalt trekt ze in en heeft ze een partner, maar wanneer de kwaliteit van het bouwsel haar niet bevalt, dan trekt ze het helemaal aan gort, en kan het mannetje weer opnieuw beginnen.

Wanneer we weer op de weg terug zijn naar “Sunset Jetty” zie ik een jonge vrouw in een kobalt blauwe zomerjurk knal in het midden bovenop de verkeersbrug van de ingang naar St. Lucia staan. Wanneer ze een rugzak aan een touwtje naar beneden in de boot laat zakken valt bij mij het kwartje: eerder had één van de medewerksters van de crew van alle passagiers foto’s gemaakt, en dit zou weleens gerelateerd kunnen zijn. En ja hoor, even later tel ik gedwee, als braaf toerist een klein bedrag neer voor twee prints op dun glanzend papier. Ieders tronie (op één van de prints) is gefotoshopt tussen de opgesperde bekken van twee nijlpaarden aan weerszijde; opbrengst gaat naar het park-onderhoud.

Veld, duinen en strand

Vanaf St. Lucia kun je alleen het zuidelijke gedeelte van het Wetland Park bereiken, en zaterdag ga ik met de auto op pad, boterhammen en genoeg water mee ….

Papilio epiphorbas, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Papilio epiphorbas
foto: Bram de Haan

Het is betalen bij de poort om binnen te geraken. Men wil het kenteken en registratie nummer van de auto, paspoort nummer, en, alhoewel ik m’n naam spel, blijk ik later op het afschrift mr. Dhan te heten. Maakt allemaal niks uit, maar de hele poppenkast houdt wel erg op, en er loopt erg veel personeel rond, waardoor het nog trager gaat vermoed ik. Zuid Afrika heeft een zeer hoge jeugdwerkeloosheid, misschien vergelijkbaar met Spanje, en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat veel jonge gasten bij overheidsinstellingen als extra handjes worden ingezet.

Koedoes, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Koedoes
foto: Bram de Haan

Maximum snelheid van 50 km/uur in het park, maar ik laat me geregeld inhalen door automobilisten met de net iets zwaardere rechtervoet. Je mag officieel niet uit de auto stappen buiten de daarvoor aangegeven plekken (, die volhangen met waarschuwingen voor nijlpaarden, krokodillen, en waterbuffels). Het gevaar valt in de praktijk erg mee trouwens, want nijlpaarden en krokodillen, die het gevaarlijkst zijn, houden zich uitsluitend op bij het water van het St. Lucia meer aan de ene, en de Indische Oceaan, aan de andere kant van het wetland, en dat is nog een eind van de geasfalteerde weg met uitkijkpost verwijderd.

Waterbuffel stier, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Kafferbuffel (Syncerus caffer), of Afrikaanse buffel-stier
foto: Bram de Haan

Op één van die uitkijkposten zie ik een Waterbuffel-stier in de verte bij een modderpoeltje; hij heeft net z’n kop lekker in de modder gestopt, dat werkt als een soort tweede huid: een extra beschermlaag tegen teken en muggen. Veel foto’s van Koedoe’s en Zebra’s gemaakt.

Zebra's, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Zebra's
foto: Bram de Haan

Rondje in de duinen (“Dune Loop”) is enerverend vanwege de hobbelige onverharde weg met veel heuveltjes. Het krioelt er van de (meest exotische) vlinders, en ik kom daar verder geen enkele ander auto tegen.

Longicorn (Philematium virens), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Longicorn (Philematium virens)
identificatie door WhatsThatBug.
foto: Bram de Haan

Even later weer terug op de verharde asfaltweg pauzeer ik op een picknick plek, en denk ik even dat Obama een “drone” op me heeft af gestuurd, maar het blijkt een soort mestkever te zijn. Maar dit is echt de mini-helikopter onder de insecten, zo groot als een lucifersdoosje, zoefde het vlak langs m’n hoofd voor ongeveer tien seconden. Deze gek wil je niet in je auto hebben, maar dat schijnt ook te gebeuren volgens de wandelgids die ik daar sprak ….

Cape Vidal Beach, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Cape Vidal Beach, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
foto: Bram de Haan

Eindpunt van m’n rit is Cape Vidal Beach, aan de Indische Oceaan. De zee is ruig met hoge golven, en er wordt weer gewaarschuwd voor alle mogelijke gevaar, waaronder haaien. Kan me niet heugen ooit zo’n mooi zandstrand gezien te hebben, en zo te zien hebben de mensen van de camping vlakbij hun tropisch paradijs wel gevonden. Als ik hier ooit terug kom ga ik een plekje boeken op die camping. Daar zie ik ook de meest bizarre vogel die ik tot nu toe hier zag: de Kuiftok (Tockus alboterminatus) is één en al snavel, heeft een obsessieve blik in de ogen, en springt, na een minuutje zittend op een tak, naar de volgende tak, en dan op de grond, en weer terug op de boomtak, als in een obsessief compulsief gedragspatroon. Blijkbaar voelt de vogel zich op deze camping thuis, wat ik afleid uit de blikken van de campinggasten die geamuseerder van mijn verwoede pogingen lijken te zijn om deze vreemde vogel te fotograferen, dan van het dier zelf.

kuiftok (Tockus alboterminatus), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Kuiftok (Tockus alboterminatus)
foto: Bram de Haan

Krokodillenvoer

Zondag trek ik uit voor een bezoekje aan het “Crocodile Centre”, met het idee daarna meteen een wandeling te maken op de uitgezette wandelpaden door het begin van het Wetland.

De krokodillen worden één keer in de week gevoerd, en dat is gelukkigerwijs vandaag, en ben nog op tijd voor de “demo”. Men noemt dit dus een “demo”, en eigenlijk klopt dit ook wel, want een veteraan krokodillen-man met gevorderd buikje, en een Engelse manier van praten en gevoel voor humor geeft wel een goede presentatie, met gedetailleerde informatie en grapjes, en anekdoten uit de praktijk. Behalve de inheemse Nijl-Krokodil hebben ze daar ook krokodillen uit andere delen van de wereld, waaronder de Amerikaanse ‘Alligator’, die op een aantal punten wezenlijk verschilt van z’n Europese Familie.

Nijlkrokodillen worden hun weekelijkse maaltijd gevoerd, Crocodile Centre St. Lucia, Zuid Afrika
Nijlkrokodillen worden hun wekelijkse maaltijd gevoerd
foto: Bram de Haan

Het voeren blijkt een nogal walgelijk schouwspel; hele kippenlijkjes en vissen, hompen vlees van overleden paarden verdwijnen met twee keer happen in één keer naar binnen, want een krokodil kan niet kauwen. Vlees en vis wordt in z’n maag omgezet in vet, waar-ie dan een week lang op teert, als koudbloedig dier …. De krokodillen-man vertelde nog dat een keer bij het voeren de maaginhoud van een kippetje ontplofte, en terecht kwam op het gezicht van een dame in het publiek. Hierna deden enkele toeschouwers een paar stappen na achteren ….

Maskerwevers, (Ploceus velatus), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Maskerwevers (Ploceus velatus)
foto: Bram de Haan

Omdat er zoveel krododillen vijvertjes zijn, is dit ook erg aantrekkelijk voor de wevers (vogels) die hun ingenieuze hangende nestjes het liefst boven het water bouwen. We worden ook gewezen op het nest van de “Hammerkop” (een bizarre vogel met extreem grote snavel, die ik toevallig gisteren nog een paar keer heb weten te kieken op Cape Vidal), [1], en dat nest is zo groot als een hondehok, op zo’n drie meter boven de grond tussen drie dikke boomtakken. Nest schijnt heel sterk te zijn …

Knobbelzwijnen en Waterbok, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Knobbelzwijnen en Waterbok
foto: Bram de Haan

Het kijkt je aan …

De demo is bijna voorbij, maar heeft mij al lang genoeg geduurd, en ik glip weg naar de uitgang en begin aan de wandeling over de uitgezette routes. Meteen zie ik een soort Bosbokje in de bomen-passage, maar het diertje is super schuw en heeft me meteen door en verdwijnt schrikachtig.

Waterbokken, iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Waterbokken
foto: Bram de Haan

Sowieso alle grazers die ik later zie hebben mij eerder in de smiezen dan ik hen, (en ik loop daar op dat moment als enige door het gebied). ‘kWordt dus gezien door Waterbokken, Nyala’s en Zebra’s, en twee wilde vlak-varkens (knobbelzwijn).

Elegant grasshopper (Zonocerus elegans), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Elegante sprinkhaan, Zonocerus elegans
foto: Bram de Haan

Hun starende blik wordt vereeuwigd, en ik schiet ook plaatjes van kleurige grote insecten en grote mestkevers. Ook hier vliegen weer van die mini-helikopter mest-kevers rond.

Burchells spoorkoekoek (Centropus burchellii), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Burchells spoorkoekoek (Centropus burchellii)
foto: Bram de Haan

Overal waar water is daar zijn veel vogels, zo ook hier: een uitstekend gebied om vogels te kunnen observeren.

Roodborstzwaluw (Hirundo semirufa), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Roodborstzwaluw (Hirundo semirufa)
foto: Bram de Haan

Al kun je hier uren rond lopen of rijden zonder water te zien, aangezien de breedte van de landstrook varieert, met aan de west-kant dus het Lake St. Lucia met z’n uitlopers, en aan oostkant duinen met de Indische oceaan. Zowel zoet- als zout- als brak-water in de nabijheid, geeft dit langgerekte gebied o.m. z’n biodiversiteit.

Grijze Wouw (onvolwassen), iSimangaliso Wetland Park, Zuid Afrika
Grijze wouw (onvolwassen)
foto: Bram de Haan

Hoogtepunt is misschien wel de roofvogel die opeens, maar ongeveer acht meter bij me vandaan, neerstrijkt op een tak. Hij kijkt spiedend om zich heen, maar ziet mij niet. Het zicht op z’n kop wordt gedeeltelijk geblokkeerd door takken en bladeren, misschien is het een visarend vanwege zijn witte kop [2].

  1. dat was in feite een neushoornvogel: de Kuiftok (Tockus alboterminatus) heeft ook een grote snavel, maar is, bij nadere beschouwing, toch eigenlijk wel een compleet ander dier …
  2. Beste geïnformeerde gok achteraf: een jeugdige Grijze wouw Elanus caeruleus, bron: Complete Photographic Field Guide, Birds of Southern Africa, door Ian Sinclair en Peter Ryan
Advertenties
iSimangaliso Wetland Park

15 gedachtes over “iSimangaliso Wetland Park

    1. Iedereen bedankt voor de complimenten, maar heb daar lol in: als creatief mens wil je eigenlijk altijd dingen maken, maakt eigenlijk niet eens zoveel uit wat, nu dus even dit. Ben nu alweer in Durban, was niet zo’n erg lange rit deze keer, (over bredere tolwegen). Rustige backpackers hostel hier, alles ok. Ga morgen de stad bekijken, doe het vanavond even rustig aan. Misschien morgen blog bijwerken, alhoewel er hier voor drie uur morgen de stroom (gepland!) uitvalt …

    1. Dit is zo’n groot land, het heeft zelfs verschillende klimaatsoorten binnen de grens, dus dat zegt wel wat. Was er al eerder achtergekomen dat ik nooit alles kan zien in een maand, maar weet eigenlijk nu al dat ik hier weer terug wil komen …

      1. Ben een rare volgens velen wat betreft eten, want suikervrij … Denk daar zelfs toch iets anders over, maar is hoe dan ook lastig met eten in restaurants, ontbijt in hotels e.d.. Ben dan ook blij met gemeenschappelijke keukentjes in hostels hier, en dan eet ik nauwelijks anders dan ik thuis gewend ben. kWeenie of dit interessant is, maar gisteren heb ik lams-koteletjes, met gebakken aardappelen, en gefruite sperzieboontjes gegeten, met een anti-malaria-pil: alleen het laatste smaakte minder. Ontbijt met fruit: peertje, mango, pruim, nectarine, kiwi, later weer bruine boterhammen met kaas, soms met pecan-, hazel-, of brazilnoten.

        Blanke Zuid Afrikaners gooien hier alles op de ‘braai’ (= barbecue), vooral overvloedige grote lappen vlees, zwarte Zuid Afrikaners eten over het algemeen een soort maispap als hoofdmaaltijd, waar dan extra’s zoals vlees, en groente aan wordt toegevoegd, naar gelang er geld voor is.

      2. Oh, Jan-Willem zou ik morgen reeds kunnen treffen, want dan rijdt ik richting Port St. Johns. Is wel weer een lange rit over die te smalle tweebaanswegen met veel vrachtverkeer hoorde ik, dus dat duurt al snel zeven à acht uur …

      3. Johan zegt:

        BRAM – GOEDE MORGEN —zo te zien kan jij wel vroeg uit bed komen -jij zal wel beter weer hebben als wij – het regent hier bar – temperatuur van 10 – graden – zij geven heel de week veel regen op en veel wind – laat even weten hoe het weer bij jou is BRAM – hoop dat je vandaag weer veel mag beleven.

  1. GP, Daan, lLio en Anique zegt:

    Lio Is geschokt dat je Freek Vonk niet kent! Serieus….roept ze. Mooi vervolgverhaal Bram. Waar blijven je foto’s? Hier waaien we ons hemd uit van wind en storm, jij zit daar top!

    1. Heb z’n naam even gegoogled, en ja hoor bekend van TV, dat verklaard het dan. Heb een degelijke point-and-shoot camera aangeschaft, is prima, maar om foto’s van de camera naar een PC te kopiëren mag je speciale software op die PC installeren, … Dat gaat hier niet werken, dus dan maar achteraf, en kan ik het meteen in één keer goed doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s